Dönem dönem insan kardeşini bile kıskanabiliyor. Umarım geçici bir şeydir. Kendini boş yere üzme ama :) Hiç kimsenin hayatı mükemmel değil. Eminim (en yakın arkadaşın olsa da) iç dünyasında ya da yaşamının herhangi bir anında zorlayıcı şeylerle karşılaşıyordur. Biz dışarıdan hep iyi şeyleri görüp kıskanıyoruz, doğruya doğru. ^^ Kıskanılacak bir yaşamın olsun inşallaaah :D
aynısını benim de yaşadığım söylenebilir. bir ara kıskançlığım o kadar sinir bozucu boyuta geldi ki aramalarına dönmedim ya da buluşmalara gitmedim ama daha sonra resmen evrenin bi oyunuymuş gibi bi kaza oldu (büyük bir şey değil yanlış anlaşılmasın) yanına giderken hem kıskandığım için hem de ona içten içe yaptığım şeyler yüzünden yaşadığım pişmanlıkla öldüm. iki gün yanından ayrılamadım saatlerce ağladım ve o duygu kendi kendiliğine geçmeye başladı. neden geldi neden gitti bilmiyorum ama anlıyorum seni. o kadar iğrenç bir his ki insan kendinden nefret ediyor
Yaşanması gereken bir şeymiş demek ki böyle yorumluyorum artık. Ben de yaşadım izleri kaldı ama geçti gitti şimdi. Hayatta neyi yaşayacağımızı seçemiyoruz ne yazık ki.
Kıskanmak çok normal duygu, her şey kıskanılır hele bu kadınsa biraz fazla olur ama eğer bu kıskanman bir eksikliğin ifadesi ise kıskanmaktan çok öyle olmaya çalış, eksikliğini gider. Ya da kendini tanı ve boşver de ben böyleyim, böyle olmalıyım. Ama sakın pişmalık duyma herkes kıskanır, bu biraz insandaki şeytani duygularla ilgili.
Çok haklısın galiba ilk dediğini yaptım ve bu duyguyu aştım. Aslında bunu hissetmemin en büyük nedeni kendimle çatışmammış, bir şeyleri başarmak isteyip uğraşmıyordum. Sonra onun başardığını görünce rahatsız oluyordum, ama şimdi çabalıyorum ve daha mutluyum. :)
Kıskançlık duygusu ister istemez bazen sarıverebilir içimizi, arkadaş-akraba-tanıdık hiç farketmez ki.. Böyle bir hisse kapılmaktan korktuğumda hep içimden kocamaaaan bir MAŞALLAH! demek geliyor. Mesela bunu düşününce : 'Maşallah! Allah nazardan korusun, gözüm kalmasın!' falan deme ihtiyacı duyuyorum galiba :) Bu içimdeki iyi duyguları canlandırıyor.. Senin de yüreğin çok çok iyi bence! Arkadaşının dediği gibi yoksa kendini sorguluyor olur muydun hiç? Eminim kıskandım dediğin arkadaşın çok kötü bir duruma düşse Allah korusun; işini kaybedip çok zor duruma düşse yada o herhangi bir kötü durumda kalsa en en en çok üzülecek kişilerden biri sensin! Yani sen dostunun kötülüğünü istemiyorsun ki sadece kendinle ister istemez kıyaslıyorsun ve kendinin de onun gibi olmasını istiyorsun bence. Bu aslında gerçekten çok insancıl geliyor bana. Ama yine de böyle duygulardan kurtulmak için bir an onun çok kötü bir durumda olduğunu düşünüp, ne kadar üzüleceğini hissedebilirsin belkide :) Sen gerçek bir dostsun bundan hiç şüphe etme! Ve tebessümünü taaaa yüreğinde hissetmeye çalışmanın sana iyi geleceğine inan! :) Tüm güzel dileklerimi sana gönderiyorum!
Ah Sevgi, Ne kadar sevgi dolu bir mesaj bu böyle! Gerçekten kendimi çok iyi hissettim, çok teşekkür ederim. Ve gerçekten çok haklısın bu olayın üstünden çok zaman geçmedi ama şimdiden bu duygumu yendim. Biliyor musun iyi ki de böyle hissettim o zamanlar, yoksa onun kıymetini bilemeyecektim belli ki. Şimdi her şey daha güzel.
Herkes kiskanir, cok normal. Bu duygularini blogunda acik ve durustce yazabildigine gore, arkadasini ben de kiskandim valla! Ne mutlu ki SENin gibi kendi duygularinin farkina varan ve kendisini elestirmekten korkmayan bir arkadasi var.
Dönem dönem insan kardeşini bile kıskanabiliyor. Umarım geçici bir şeydir. Kendini boş yere üzme ama :) Hiç kimsenin hayatı mükemmel değil. Eminim (en yakın arkadaşın olsa da) iç dünyasında ya da yaşamının herhangi bir anında zorlayıcı şeylerle karşılaşıyordur. Biz dışarıdan hep iyi şeyleri görüp kıskanıyoruz, doğruya doğru. ^^ Kıskanılacak bir yaşamın olsun inşallaaah :D
YanıtlaSilO kadar haklısın ki, insan çözülmesi gereken bir varlık gerçekten
YanıtlaSilBlog keşif etkinliğinde geliyorum sayfanızı gfcden izliyorum bana da beklerim :)
YanıtlaSilhttp://kirmiziruganayakkabilarim.blogspot.com.tr/
aynısını benim de yaşadığım söylenebilir. bir ara kıskançlığım o kadar sinir bozucu boyuta geldi ki aramalarına dönmedim ya da buluşmalara gitmedim ama daha sonra resmen evrenin bi oyunuymuş gibi bi kaza oldu (büyük bir şey değil yanlış anlaşılmasın) yanına giderken hem kıskandığım için hem de ona içten içe yaptığım şeyler yüzünden yaşadığım pişmanlıkla öldüm. iki gün yanından ayrılamadım saatlerce ağladım ve o duygu kendi kendiliğine geçmeye başladı. neden geldi neden gitti bilmiyorum ama anlıyorum seni. o kadar iğrenç bir his ki insan kendinden nefret ediyor
YanıtlaSilYaşanması gereken bir şeymiş demek ki böyle yorumluyorum artık. Ben de yaşadım izleri kaldı ama geçti gitti şimdi. Hayatta neyi yaşayacağımızı seçemiyoruz ne yazık ki.
SilMerhaba, bloğunuzu yeni keşfettim ve hemen takibe aldım. Bana da beklerim ;) Sevgiler...
YanıtlaSilMerhaba
SilZiyaret edeceğim :)
Kıskanmak çok normal duygu, her şey kıskanılır hele bu kadınsa biraz fazla olur ama eğer bu kıskanman bir eksikliğin ifadesi ise kıskanmaktan çok öyle olmaya çalış, eksikliğini gider. Ya da kendini tanı ve boşver de ben böyleyim, böyle olmalıyım. Ama sakın pişmalık duyma herkes kıskanır, bu biraz insandaki şeytani duygularla ilgili.
YanıtlaSilÇok haklısın galiba ilk dediğini yaptım ve bu duyguyu aştım. Aslında bunu hissetmemin en büyük nedeni kendimle çatışmammış, bir şeyleri başarmak isteyip uğraşmıyordum. Sonra onun başardığını görünce rahatsız oluyordum, ama şimdi çabalıyorum ve daha mutluyum. :)
SilKıskançlık duygusu ister istemez bazen sarıverebilir içimizi, arkadaş-akraba-tanıdık hiç farketmez ki.. Böyle bir hisse kapılmaktan korktuğumda hep içimden kocamaaaan bir MAŞALLAH! demek geliyor. Mesela bunu düşününce : 'Maşallah! Allah nazardan korusun, gözüm kalmasın!' falan deme ihtiyacı duyuyorum galiba :) Bu içimdeki iyi duyguları canlandırıyor.. Senin de yüreğin çok çok iyi bence! Arkadaşının dediği gibi yoksa kendini sorguluyor olur muydun hiç? Eminim kıskandım dediğin arkadaşın çok kötü bir duruma düşse Allah korusun; işini kaybedip çok zor duruma düşse yada o herhangi bir kötü durumda kalsa en en en çok üzülecek kişilerden biri sensin! Yani sen dostunun kötülüğünü istemiyorsun ki sadece kendinle ister istemez kıyaslıyorsun ve kendinin de onun gibi olmasını istiyorsun bence. Bu aslında gerçekten çok insancıl geliyor bana. Ama yine de böyle duygulardan kurtulmak için bir an onun çok kötü bir durumda olduğunu düşünüp, ne kadar üzüleceğini hissedebilirsin belkide :) Sen gerçek bir dostsun bundan hiç şüphe etme! Ve tebessümünü taaaa yüreğinde hissetmeye çalışmanın sana iyi geleceğine inan! :) Tüm güzel dileklerimi sana gönderiyorum!
YanıtlaSilAh Sevgi,
SilNe kadar sevgi dolu bir mesaj bu böyle!
Gerçekten kendimi çok iyi hissettim, çok teşekkür ederim.
Ve gerçekten çok haklısın bu olayın üstünden çok zaman geçmedi ama şimdiden bu duygumu yendim. Biliyor musun iyi ki de böyle hissettim o zamanlar, yoksa onun kıymetini bilemeyecektim belli ki. Şimdi her şey daha güzel.
sevgi'ler...
:)
Senin için çok ama çok ama çoook sevindim! :) Herşey inşallah her geçen gün daha da güzel olacak, inanıyorum! :)
SilTanıştığıma çook sevindim ben! :)
Bloğunu yeni keşfettim.Bloğunu takipteyim canım benim bloğumada beklerim sevgilerle
YanıtlaSilben sevdiklerimi pek bi kıskanır her seferinde töbe eder yine yaparım =)
YanıtlaSilhahah tıpkı bensin :D
SilHerkes kiskanir, cok normal. Bu duygularini blogunda acik ve durustce yazabildigine gore, arkadasini ben de kiskandim valla! Ne mutlu ki SENin gibi kendi duygularinin farkina varan ve kendisini elestirmekten korkmayan bir arkadasi var.
YanıtlaSilÇok haklısın. Bak üzerinden o kadar zaman geçti şimdi bakınca bir anlam veremiyorum aslında :)
Sil