salgın var!

Kötü olmamın bir çok nedeni vardı aslında. 
Başta psikolojik şeyler. Evde misafirlerimiz vardı, biri de benim çok sevdiğim bir arkadaşım. İçimde Gitmeyen bir huzursuzluk vardı. Sürekli moralim bozuk. Gülemiyorum. Eğlenemiyorum.
Bazen aileme kızdım benle hiç ilgilenmiyorlar diye, bazen kendime kıskançlık yapıyorum diye. Kıskandım sanırım arkadaşımı. Onun güler yüzlülüğüyle tüm aileyi etrafına toplamasını. Oysa ben yıllardır becerememiştim bunu. Şimdi çok da iyi ifade edemesem de zor günler geçirdim. Gözümü her kapadığımda türlü türlü düşüncelere daldım, bitmek tükenmek bilmedi.



Ve durumum salı günü patlak verdi. Bulantı,kusma, ishal, ateş, baş ağrısı. İki gün ağzıma tek lokma koyamadım. Ölü gibi yattım.
Çevremden duyduklarıma göre bu tip bir salgın varmış etrafta. Aman dikkat!
Çok zor geçiyor. Hemen iyileşmek istiyorum^^

kötüyüm.

Hiç iyi değilim ben.Yazarım sonra.

hamam keyfi !

Dün ilk defa bir hamama gittim. Cok memnun kaldım.
Cidden bu hamam isi ne güzelmiş yahu! Yılların kirini attım üzerimden, leş gibiymişim haberim yok. :D Bu havada hamam mı? diyebilirsiniz. Haklısınız bir ara bayılmak üzereydim sıcaktan. Ama güzelce keselenip cıktıktan sonraki hafifliği, rahatlamayı hicbir şeye değişmem şuan. Arada yapmak gerek boyle hatta arkadaşları toplayıp gideceksin Oh dadından yenmez!

Sikayetci oldugum tek konu. Buruşmuş teyzeciklerimin altsız üstsüz (tercihe gore degişiyor) dolaşması. Ya adam akıllı giyinin gelin diğmi ama. Kendinize şifa ararken insanları hasta etmeyin yani tüm psikilojim alt ust oldu.Lütfen! Rica ediyorum.Yapmayın etmeyin. :D


Hamam demişken simdi Tosun Pasa'daki unutulmaz hamam sahnesine değinmeden olmaz. Izledikce gülüyorum hala, buyrun sizde izleyin eğlenin. :D

45 yaşında da adilede hanım pekte kartlaşmış.

Hadi oradan rukiyede hanım ağzını yırtarım hop hop hop ohhhhh! :P

Bu sahneyi ararken gordüm de, RTUK tarafindan sansürlenmiş. Yok artık diyorum! Televizyonda onlarca ahlaksız sahneyi burnumuzun dibine sokuyorlar onlara sansür yok. Cocuklugumuzdan beri izledigimiz bu sahneyi sansürlüyorlar. Kimse gelip diyemez ki bu sahne de boyle boyle durumlar var, sansür şart. Bu kabul edilemez bir şey. Yıllarca anamız yerine koydugumuz Adile Naşit'ten tahrik olabilecegimizi düşünen beyinler var! Bu beyinler hangi fesatlıkla calışıyor ya!

Hepsine lanet olsun! 

Uzülüyorum halimize.

amele yanığı oldum.

İki dakka yüzüp gelcem bir şey olmaz diye kendini havuza atan biri var mı ben gibi? O iki dakka uzadıkça uzadı ben de kızardığımla kaldım. Allahım çok  acı verici, sırt üstü uyuyamadım dün gece. Üstüne üstlük bacaklarım bembeyaz, tam amele yanığı oldum. Şimdi gidip buz gibi yoğur banyosu yapmak var. Imm acaba evde yoğur var mıydı? 

anlatma sırası bende!

Benim için affı olmayan tek şey YALAN şu dünyada. Yok gerçekten yapamıyorum. Ne kadar sevsem de acı çeksem de, güven silindi mi bir kez, Geri dönemiyorum o ilişkiye. Kincisin , demişlerdi. Bak ne kadar üzgün inat etme. Hem sen de seviyorsun hala. Acı çekiyorsun. Evet öyleydi! Çok acı çektim, çok sevdim ama geri dönme cesaretini kendimde bulamadım. Ya yine aynı şeyler olursa. Yine hata yapıp çok güvenirsem. Sırtımdan bıçaklar mı tekrar beni? Aynı acıları yasatır mıydı? Tüm bunlar içimi kemirirken nasıl bakardım tekrar gözlerine. Baksam bile bu ne kadar gerçek olur. Bunun adı, o nefret ettiğim 5 harften oluşmaz mıydı?

Ben de yapmadım.
Dönmedim geri.


Şimdi iyiyim. Hayatım onsuz da olabiliyormuş. Mutluyum diyorum çoğu zaman. Kahkahalar atabiliyorum. Bir zamanlar çok uzak geliyordu bunlar ama hayatta alışılmayan hiçbir duygu yokmuş işte. Buna da alışıyor insan.Yalnız bu olayın hayatımda açtığı o derin ize değinmeden olmaz. Zaten insanlara karşı mesafeli duran ben, o olaydan sonra arayı daha da açtım. İnsanlara ilk gösterdiğim tarafım soğuk tarafım oldu hep. Soğuk, uzak ve mesafeliydi bu yanım. Aslında bu özelliğimi seviyorum, insanlardan koruyor beni. Kolay kolay kimse yanıma yaklaşamıyor. Hep uzaktan görünüşüme aldanıyorlar, ve iç dünyamı kurcalamadan çekip gidiyorlar.


Son zamanlarda bu hep böyle mi olacak diye düşünüyorum. Kimse yanaşmayacak mı bana? Bir "Merhaba güzel bayan. O soğuk duruşunuzun altında yatan yaralı kız çocuğuyla konuşmaya geldim. Hadi güvenin bana. Uzatın elinizi." demeyecek mi? Yoksa ben mi çok fazla hayal kuruyorum bilmem. Hep güçlü durmaktan sıkıldığımı hissediyorum. Artık insanların yanında onları dinlemek yerine "Kesin sesinizi, birazda ben anlatıcam." diyesim geliyor. Bu blogda  yaramı sarıyor bu konuda. Çünkü gerçek hayatta insanları dinleyen taraf hep ben olurum. "Ee hadi sende ne var ne yok anlat biraz" sorularına "Nolsun ya aynı" cevabıyla yetinirim. Şimdilerde ise beni de dinlenmeye ihtiyacım var. Ve anlatmaya cesaret edebildiğim tek yer burası.