Bir yeni UMUT!

Nihayet bilgisayarımın başına oturup, blogger'da takılmanın keyfine varıyorum. Ben ortalıkta yokken bir sürü kişi okumuş, anlamaya çalışmış beni. Güzel yorumlar bırakmışlar. O kadar hoşuma gitti ki bu. Hepsine keyifle cevap verdim. Aslında okunma dürtüsüyle yazmaya başlamamıştım buraya. Tek amacım yazmaktı. Rahatlamaktı, içimi dökmekti sadece. Sonra bir kaç gün, hafta, ay geçti. Ufak ufak yorumlar gelmeye başladı, küçücük dünyama başını uzatan bir kaç kişi çıktı. Geçek hayatta pek alışık olmadığım bir duyguya kapıldım 'dinlenmek,anlaşılmak '  Anladım ki ben anlatırsam şayet, beni dinleyen birileri çıkabiliyormuş. Hatta gerçekten anlayan birileride çıkabilirmiş, kim bilir? Ben bu fikre alışana kadar  içimi dökme yerim burası olmaya devam edecek. Hatta hiç alışmasam da sorun değil. Böylesi çok daha güzel geliyor artık.

Ah bu arada size bahsetmediğim bir şey var!
Bir proje üzerine çalışmaya başladım. Ve bu durum beni oldukça heycanlandırıyor. Birilerinin beni fark edip, önemli bir görev vermesi beni kendime getirdi gerçekten. Konuyu da çok sevince, ilk günden çalışmalara başladım. Bu olayın altından kalkabilirsem, ne bileyim bir şeyler değişecekmiş gibi geliyor. Sanki taşlar tam yerine oturacak, ve ben kendimi kanıtlayabileceğim.Ya da kahrolası sorumluluk duygum fazla gelişmiş, ondan böyle hissediyorum bilemiyorum. Tek bir şey istiyorum.Lütfen her şey yolunda gitsin lütfen lütfen lütfen. Bana şans dileyin!