geceye günaydın

Garip huylarım vardır.
Güne merhaba diyen ilk insan ben olursam, onu karşılarsam en sıcak gülümsememle. Artık kanlı gözlerime bir gram dahi uyku girmez. Nedenini gözlerimi karanlığa gömerek, o yüce gün ışığına saygısızlık etmek istemeyişime bağlarım. Aman ne büyük saygı, ne cüretkar davranışlar böyle. Kanlı gözlerim yaşarıyor bu duruma. Öyle ya, ben değil miyim gecenin karanlık bekçisi? Ben değil miyim onun tek sırdaşı? Şimdi nerden bulaştı bu hainlik kanıma bilmiyorum. 
İşte yaşadım geceyi. O güzel karanlığı damarlarımda hissettim. Şimdi gün ışıldadığında içimdeki karanlığa dönmemin vakti. 
Haydi kapat gözlerini ve gün karanlığa teslim etmeden nöbetini asla açma.

Geri Dönüş

Aylar geçmiş nice insanlar yitirilmiş, pek çok şey değişmiş, ne çok şey gelişmiş.

Ama bir gün haydi yazayım yeniden dediğimde gördüm ki burda hiç bir şey değişmemiş. Bu eşsiz bir mutluluk sahiden. Hangi sevgili hangi dost bu kadar sabırla bekler ki seni? Bir tek bu blog bekler, bir tek bu blogcanlar bekler.

Şimdi kendimi yeni hayatımın ilk cümlelerini söyler gibi hissediyorum.

Güzel dostlarım, beni hiç yalnız bırakmayan bir blogum ve yaşanacak çok güzel günlerim var.

Ben daha ne isterim?

...

etkisi altında: mööö!

Canım bloğum.
Canım dostlarım.
 Bu kadar süre aileme güncelleme yapmasam şimdiye evlatlıktan on kere reddedilmiştim. Ama siz öyle vefalısınız ki. Hala güzel yorumlar yapıyorsunuz, merak ediyorsunuz. Nasıl mutlu oluyorum bir bilseniz. Biraz da utanıyorum aslında. Diyorum bak insanlar inatla sana bir şeyler yazıyorlar sen hala s.kinin havasında geziyorsun  ayıp  yaptığın. Ayıp ki ne ayıp. Valla ben sizi hak etmiyorum ya cidden. Layık değilim size.  Sorun sizde değil tamamen benim eşekliğim. Hadi bırakın gidin beni şimdi. Bu yükü daha fazla taşıyamayacağım sanırım. Kapatın ve aklım başıma gelinceye dek uğramayın buraya.
Desem de olmaz.
Çünkü ben gelicem yine özlerim sizi.
Hem yazmıyorum falan ama benimde elimde bir akıllı telefonum bir tapletim hadi bırak onları kıçı kırık bir masaüstü zımbırtım var mı ki size ulaşayım. Öyle de bir züğürtüm işte. Halbuki bende istemez miyim şöyle içimi dökeyim sizlere, sohbetler edeyim. Evdekilere ısrar etsem alırlar illa da bende de onu isteyecek yüz yok. Ne bileyim karakter işte harçlık isterken bile utanırım ben. Annem evde karnımı doyuruyor diye gece gündüz şükretcem yakında  öyle de bir mahcubiyet işte nerden geldi bilmiyorum. :D O yüzden bu yıl güzelce inekleyip seneye " nerde benim afyonum, bilgisayarım" demeye yüzüm olsun istiyorum. Hem iyice odaklanmışken beni meşgul eden bir şeylerin olmamasıda iyi oluyor. Çünkü bu yıl tek düşündüğüm şey üniversite meselesi.
Hem şunun şurasında sınava ne kaldı. Ben kazanıp geliyorum sizde bu sırada kahvenizi hazırlayın döndüğümde sıkı muhabbet edicez, hiçbiryere bırakmam. :D

 Sevgileeer.

hey bayram bir ara bana da uğra!

Bugün bayram erken kalk evin kızı

Giyin hemen en güzel önlükleri

Elinde hep bulaşık süngerleri

Üzmeyelim sakın babaanneyi

Bugün bayram çayları dağıt evin kızı

Aman sakın demli olmasın dedenin çayı

Baklavalar özenle döşensin tabağa

Şekeri kolonyayı sakın unutma

ehee

Bayram  gelmiş ne güzel dimi? :D

Öyle çay baklava sorunu olursa gelin bize ev çay ocağına döndü zati asdfg :D

Bakmayın sinirden saçmalıyorum bıktım her bayram evin tek kızı modundan kocaya kaçıcam o olcak. :D

Hepinize mutlu bayramlar üçlü koltuğunuzdan misafiriniz ocağınızdan çay eksik olmasın amin(!) :D

kalitesiz birkaç söz

Merhaba babalar dostlar canlar gençler ve daima genç kalanlar) üniversiteyi kazanıp facede durum guncelleyenler kazanamayıp seneye bana rakip olanlar. Hepinize kalbimin derinliklerinden sevgi pıtırcıkları gönderiyorum. Bu iyiligimi unutmayın hee. :D Son yazılan postlarımda hep inteneye giremedigimden yakınıp blogumla ilgilenememden dolayı üzüntülerimi saymışım. Sonra '' bundan sonra ilgilenicem burayla valla bak'' gibi beylik laflar etmisim. Ama sonuç aylardır yokum yine piyasada ne pislik bir insanmışım la ben tiksindim kendimden. Bu sefer öyle beylik laflar etmiycem şimdi yazarım bir kaç post kaybolurum sonra belli olmaz bana. Şu önümüzdeki sınav belaını atlatana kadar bana teknoloji yüzü yok gibi görünüyor. Her şeye ragmen bloga girdigimde beni  hala takip ediyor oldugunuzu görmek nasıl güzel anlatamam. iyi ki varsınız hee <3

Buraların yokluğunda ben;

3 yıl yatarak gecirdiğim lise hayatımı yaz tatilinide degerlendirerek bir yılda toparlamaya çalışıyorum.

2 yıl önce merak saldığım fotoğrafcılığa devam edvzhziyorum. Ve artık yalnız değilim yoldaşım 'Aziz' en büyük yardımcım ilierde tanışacaksınız merak etmeyin.

Okuyorum eskisi kadar sık olmasada.

Yazıyorum eskisinden daha çok buranın eksiğini günlüğümle dolduruyorum.

Büyüyünce ne olucam onu düşünüyorum. Buna karar vermek çocuklugumdaki gibi kolay olmuyor bu sefer.

Düşünüyorum her zaman ki gibi hayalleredalıyorum. 

Aşıkmışım gibi hissettiren şarkıları dinliyorum sonra hayallere dalıyorum. bazen ćok seviyorum o hayali bağlanıyorum gerçek olmadını düşününce üzülüyorum kırılıyorum ağlıyorum bazen de. Sonra gülüyorum acizliğime. Vurup kafayı yatıyorum. Normelde top atsanız uyanmam derdim ama uykum hassasmış iftar topuyla uyanıyorum.