Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi / AYFER TUNÇ

Bugüne kadar okuduğum kitaplar arasında bir yarışma yapsam ''En Uzun İsim'' ve ''En Bol Karakter'' ödülünü şüphesiz, Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi kazanırdı.

Biz farketmesekte her kitabın belli bir sınırı vardır aslında. Olaylar o sınırlar çerçevesinde olur, gelişir, biter. Ancak Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi mekanda, zamanda, karakterde sınır tanımayan, daima kendini çoğaltan, ucu bucağı olmayan bir roman. Hani çok samimi olduğunuz biriyle sohbet ederken bir konudan başlarsınız, sonra sohbet öyle bir koyulaşır ki  konu konuyu açar. Ordan oraya geçersiniz, deli gibi uzar bu tatlı muhabbet. İşte ben kitabı okurken, o tadı aldım. 

Bu kitap adeta bir matruşka. Her olaydan, her karakterden; yeni olaylar yeni karakterler çıkıyor. Ve o olaylar, karakterler öyle müthiş bir kurguyla yazılmış ki. Ne birbirlerine karışıyorlar, ne de havada kalıyorlar. Olaylar geliştikçe karakterlerde bir zincir gibi birbirine bağlanıyor. Sanırım tüm bunları Ayfer Tunç'un ince zekasına, usta kalemine borçluyuz.

Ne yalan söyliyeyim başlarda kitapta hiç bölüm olmamasından, ve büyük bir hızla seyreden olaylardan şikayet etmiştim. Ancak kitap ilerledikçe, karakterlerin ufak detaylarla birbirine bağlandığı yerleri gördükçe. İyice sardırdım  kitaba. Her karakteri benimsedim. Yeri geldi sevdim, yeri geldi nefret ettim.
Son sayfayı da okuyunca Ayfer Tunç'a diğer kitaplarında buluşmak üzere veda edip, kitabı kapattım.
Böylece bir kitap daha bende türlü türlü hisler bırakarak bitip gitti.