4 Eylül 2012 Salı

ŞEKER PORTAKALI/Jose Mauro de Vasconcelos

Şeker Portakalı, bu kitap hakkında ne desem bilemiyorum. Çok beğendiğim bir kitap hakkında konuşurken hep aynı hissi yaşıyorum. Çünkü hangi cümleyi kurarsam kurayım kitabın bana yaşattığı duyguları anlayamayacağımı biliyorum.

Hikayemiz küçük Zeze'nin etrafında oluşuyor. Fakir bir ailenin çocuğu Zeze. Mahallenin yaramaz, okulun sevilen çocuğu. Okumayı tek başına öğreniyor, ve bunun nasıl  olduğunu hiç bir zaman anlamıyor. Güzel  oyuncakları, şekerlemeleri yok aslında. Bir şeker portakalı fidanı var, bir de çok sevdiği portekizli arkadaşı. Ama bunlar onun küçücük hayatını doldurmaya yetiyor.

Yazarın kendi çocukluğunu anlattığı bu kitapta çocukların çevredeki olaylara karşı sandığımızdan daha duyarlı olduğunu anlamamıza yardımcı oluyor. Sevginin ve acının içiçe olduğu bir hikaye.Son sayfalarına gelirken göz yaşlarıma hakim olamadım.

6 yorum:

  1. Zeze'yi ne kadar sevdiğim hakkında konuşmama gerek yok sanırım :) Yan tarafta Sailor Moon'u da görünce tereddütsüz takip et'e bastım ! Takipleşelim !

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu kitabı henüz yeni okuduğum bir okuduğum bir zamanda karşılaşmamız ne güzel oldu.
      Takipleşelim tabiki! :D

      Sil
  2. Canım Zeze!
    Vakit kaybetmeden ikinci kitabını okumalısın: Güneşi Uyandıralım.
    Şeker Portakalından güzel tek kitaptır kendisi..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet duydum onu da. Okuyacağım. Okunacak o kadar çok kitap oldu ki. :D

      Sil
  3. Çok severek okuduğum ve yıllar önce okuduğum halde, etkisi üzerimde bir kitaptır:)

    YanıtlaSil
  4. Son sayfasında duygu seline kapıldığım harika bir kitaptır kendisi.Bu arada biz de takipleşelim =)

    YanıtlaSil

''Susmak gerçeği anlatmanın en iyi yoludur''
Ama siz yine de bir şeyler söyleyin. :)