onu boşver ''Dersler nasıl?''

Hiçbir zaman sorunlu bir çocuk olmadım.
Çünkü ailemin uğraşacak yeterince derdi vardı.
Abimin dertleri...
O okuldan kaçtı, dershaneye gitmedi, sigaraya başladı, eve geç geldi, söz dinlemedi, sınıfta kaldı.
Hep onun dertleriyle uğraştık ailecek.
Ben zorluk çıkarmadım.
Ne istiyorlarsa yaptım, çoğu zaman.
İyi okulları kazandım.
Onlar kızım ders çalış demeden, ben çoktan çalışmış oluyordum.
Arkadaş çevrem düzgündü hep. Kötü alışkanlıklarım olmadı.
Ailemin okuluma geldiğini hiç hatırlamıyorum, çünkü zaten ben ''sorunsuzdum'' gerek yoktu buna.
Her zaman sonsuz güvendiler bana, abimin arkasını kolladılar ama ben özgürdüm.
Zaten ne yapmam gerektiğini biliyordum ki, gerek yoktu buna.
Hiç hata yapmadım. Bana olan güvenlerini hiçbir zaman sarsmadım.
Bana pek bir şey vermediler ama hep en iyisini bekledi çevremdekiler.
Kimse bana ''Nasılsın?'' demez oldu, hep ''Dersler nasıl?'' dediler.
Ne hissettiğimi önemsemediler.
Derslerim iyiydi, kötü alışkanlığım yoktu...
Ee daha ne mutlu olmak zorundaydım.
Onlarda hiç sormadılar ''Nasılsın'' diye.
Yoruldum böylesine hırpalanmaktan.
Hata yapmakta korkar oldum.
Çünkü neyle karşılacağımı bilmiyorum.
Bana ''Nasılsın?'' sorusunu çok görenlerin, en ufak hatamı yakaladıklarından nasıl korkunç bir kimlik takınacaklarını bilmiyorum.
Bunu düşünmek bile beni ürkütmeye yetiyor.
En zoru da ne biliyor musunuz?
Ne hissettiğimi bile önemsemedikleri halde, hepsinin benden büyük şeyler beklemesi.
İyi bölümler, iyi karneler, iyi arkadaşlar, iyi sevgililer...
Ben her şeyin en iyisini yapmalıyım.
Ben bu büyük yük altında ezilip gittiğimi hissediyorum artık.
Bir gün oturup hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum, güçlü olmayı bir kenara bırakmak istiyorum.
Salya sümük ağlayıp hissettiklerimi haykırmak istiyorum, beni dinlesinler istiyorum.
Ama o kadar kapandım ki artık içime.
Anlatma gücünü kendimde bulamıyorum.
Bu herkesin sıradan bir şeymiş gibi yaptığı şeyi yapmak, bana o kadar zor geliyor ki.
Hep içme attığım, kimseye söyleyemediğim şeyler üstümde koca bir kaya parçası oluştudu.
Ve ben onun altında ezilip gidiyorum...