Bu bayram arkadaşlarıma bayram kartları yazmıştım hani. Günlerce uğraşmıştım onlar için kart ara, zarf ara içlerine özel şeylerle doldur... Sadece 'iyi bayramlar' yazıp geçiştirmedim, hep saklasınlar diye çok özendim. Bunları yaparken içimde hep ''ya değer vermezlerse'' düşüncesi olmuştu. Sonuçta hepsi ufak incelikleri anlayıp mutlu olabilen insanlar değildi .Ama kartlar ulaştıktan sonra hepsinin sırayla bir telefon edişi vardı ki! Aman allahım, bayram boyu telefonum susmadı. Hepsi o kadar heyecanlı ve samimiydi ki konuşurken. Sürekli çok mutlu olduklarını, ilk defa böyle bir kart aldıklarını, çok iyi akıl ettiğimi söyleyip durdular. Böyle şeylere değer verecek en son insan olduğunu düşündüğüm arkadaşımın bile kartını aldıktan sonra heyecanla bana telefon etmesi, insanlar hakkındaki peşin hükümlü olmamam hakkında iyi bir ders verdi bana.O kadar mutlu oldum ki her telefondan sonra 'iyi ki yapmışım bunu' dedim rahatlıkla. Ve bütün kartlarımda kullandığım sloganımı doğrulamış oldum. Bence herkes posta kutusunda B.İ.M broşürü yerine, kendisi için renkli bir zarf bulduğunda mutlu olur.
Bence böyle, sizce?
Unutmadan Karin'in kitaplarının arasına koyduğu bayram kartı. Benim aldığım ilk karttı.
Teşekkürler canım o kadar iyisin ki! ^^
Böyle bayram kartları göndermek herkesi mutlu eder bence. İnsan önemsendiğini ve düşünüldüğünü anlıyor. Bunu kurban bayramında sanırım bende deniycem. Adresleri bulmaya şimdiden başlamam gerek :)
YanıtlaSilKeinlikle denemelisin. Adres alma olayına şimdiden başlaman çok iyi olur, hayli uzun sürüyor. :)
YanıtlaSil